Terapia DDA

Dorosłe Dziecko Alkoholików czyli inaczej DDA nie jest typową jednostką chorobową, jak depresja czy schizofrenia, dlatego nie można mówić tu o typowanych objawach. Jest to natomiast zespół pewnych utrwalonych, utrudniających życie sposobów przeżywania uczuć, myślenia i tym samym funkcjonowania, których źródłem jest dom rodzinny. Syndrom DDA, jako zaburzenie podlega terapii czyli przeformułowaniu doświadczeń i przekonań wyniesionych z dzieciństwa na pozytywne, wspierające. W trakcie terapii  rozpoznajesz u siebie poszczególne zachowania typowe dla DDA oraz ich wpływ na Twoje aktualne dorosłe życie. Niektórzy ludzie zadają pytanie: „czy w domu musiał występować problem alkoholowy, żeby mieć cechy DDA? Przecież w moim domu nikt nie nadużywał alkoholu, więc skąd u mnie takie zachowania?!” I tu dochodzimy do sedna sprawy. W domu mogłeś nie doświadczać bezpośrednio problemu alkoholowego, ale wystarczyło, że któreś z Twoich rodziców lub dziadków, z którymi miałeś bliski kontakt, było posiadaczem cech DDA. Będąc dzieckim przyswoiłeś od nich m.in. te niezdrowe sposoby funkcjonowania, reagowania i doświadczasz teraz ich skutków.

Jak rozpoznać, czy jesteś DDA? Poniżej najczęściej występujące objawy, zachowania, które mogą o tym świadczyć.

→ wiązanie się osobami mającymi tendencje do używania środków psychoaktywnych czy alkoholu

→ ciężko założyć i przede wszystkim utrzymać związek

→ pozwalanie na bycie wykorzystywanym

→ branie na siebie odpowiedzialności za sprawy, które nas nie dotyczą

→ skłonność do brania na siebie nadmiernej odpowiedzialności lub skłonność do bycia całkowicie nieodpowiedzialnym

→ brak umiejętnośći rozwiązywania konfliktów czy nieporozumień/lęk przed konfrontacją

→ nieumiejętność, a czasem wręcz niemożność wyrażania swojego zdania

→ irracjonalne poczucie winy

→ większa dbałość o innych i traktowanie ich lepiej niż siebie

→ chora lojalność w stosunku do osób, które na lojalność nie zasługują

→ bardzo duży samokrytycyzm

→ niska samoocena

→ ciągłe próby udowadniania własnej wartości

→ brak zaufania do ludzi, w szczególności do najbliższych

→ bardzo duży lęk przed porzuceniem i rozstaniami

→ lęk, że kiedy ktoś nas pozna bliżej, to od nas odejdzie

→ skłonność do odcinania się od uczuć

→ silne lęki odczuwane w sytuacjch konfliktowych

→ silna potrzeba kontroli otoczenia, a także samokontroli

→ dowartościowywanie się poprzez radzenie sobie z trudnymi sytuacjami życiowymi

Oczywiście nie są to wszystkie cechy, a jedynie ich niewielka część. Im więcej ich rozpoznajesz u siebie, tym większą masz pewność, że syndrom DDA Ciebie dotyczy. Jako dzieci nie mieliśmy zbyt dużego wpływu na to, czego się uczymy. Jako osoba dorosła możesz wybrać, zdecydować czego w swoim życiu chcesz, jaki chcesz być, i możesz świadomie realizować te swoje decyzje  – samodzielnie czy przy pomocy specjalisty. Będzie czasem trudno, poczujesz złość, żal, wstyd, smutek i wiele innych spychanych przez lata emocji, jednak na końcu drogi poczujesz ogromną ulgę. I wybaczysz – zarówno tym, przez których czułeś się skrzywdzony, jak i Sobie. I jak mądry, kochający Rodzic nauczysz się podchodzić do Siebie z szacunkiem i miłością.